در سال ۱۴۰۴، ایران با کاهش بیسابقهای در نرخ باروری مواجه شده است. بر اساس آمارهای رسمی، نرخ باروری به ۱.۴۸ فرزند به ازای هر زن رسیده است که بهطور قابلتوجهی کمتر از نرخ جایگزینی جمعیت (۲.۱) است. این کاهش نشاندهنده روند نزولی در تعداد موالید کشور است، بهطوریکه تعداد ولادتها در سال ۱۴۰۳ به حدود ۹۸۰ هزار نفر رسیده است، که کمترین میزان از سال ۱۳۵۰ تاکنون محسوب میشود.
این روند کاهشی در نرخ باروری، زنگ خطری برای آینده جمعیتی کشور به صدا درآورده است. با ادامه این روند، پیشبینی میشود که تا سال ۱۴۳۰، بیش از ۲۶ درصد جمعیت ایران را سالمندان تشکیل دهند، که این امر میتواند فشار زیادی بر نظام تأمین اجتماعی و اقتصادی کشور وارد کند.
کارشناسان معتقدند که عوامل متعددی در کاهش نرخ باروری نقش دارند، از جمله:
افزایش سن ازدواج و تأخیر در تشکیل خانواده
افزایش هزینههای زندگی و نگرانیهای اقتصادی
تغییرات فرهنگی و تمایل به خانوادههای کمجمعیتتر
کاهش تمایل به فرزندآوری بهویژه در میان جوانان و دانشجویان
در پژوهشی که در اسفند ۱۴۰۳ انجام شد، ۵۲ درصد افراد در سن باروری اعلام کردند تمایلی به فرزندآوری ندارند، که این آمار نگرانکنندهای برای آینده جمعیتی کشور است.
در پاسخ به این چالش، دولت و نهادهای مرتبط اقداماتی را برای تشویق فرزندآوری در نظر گرفتهاند، از جمله ارائه وامهای فرزندآوری و مشوقهای مالی. با این حال، کارشناسان بر این باورند که این اقدامات کافی نیست و نیاز به سیاستهای جامعتری وجود دارد که به بهبود شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خانوادهها کمک کند.
با توجه به اهمیت موضوع، لازم است که سیاستگذاران و مسئولان کشور با اتخاذ رویکردهای مؤثر و پایدار، زمینههای لازم برای افزایش نرخ باروری و حفظ تعادل جمعیتی کشور را فراهم کنند.
🔗 منابع مرتبط
سقوط نرخ باروری در ایران – عصر ایران
روز ملی جمعیت ۱۴۰۴ – ایمنا
کاهش ۵۰ میلیونی جمعیت ایران تا سال ۱۴۸۰ – ایرنا
ثبت دیدگاه