به گزارش پایگاه خبری دیده بان ترشیز ؛ و به قلم مهندس رضا رضایی : در بافت اجتماعی و اقتصادی شهری همچون کاشمر، پدیدهای قابل توجه به چشم میخورد: بخشی از پویایی معیشتی و پایداری اقتصادی خانوارها، در گرو تلاشهای پنهان و خستگیناپذیر زنان است. این زنان، با تکیه بر مهارتهای خود، نقش پررنگی در چرخه اقتصاد غیررسمی ایفا میکنند؛ اما واقعیت این است که این نقش، علیرغم اهمیت حیاتی، همچنان در سایهی کمبود زیرساختهای حمایتی باقی مانده است.
از ظرافتهای صنایع دستی و تولیدات خانگی گرفته تا مدیریت خدمات کوچک محلی، طیف وسیعی از مهارتها در دستان زنان کاشمر جاری است. با این حال، یک شکاف عمیق میان «توانمندی مهارتمحور» و «تحقق درآمد پایدار» وجود دارد. این شکاف، فراتر از یک چالش ساده، به یک گلوگاه اقتصادی تبدیل شده است که ریشه در نبود سازوکارهای مالی محلی و عدم دسترسی به سرمایههای خُرد دارد. در واقع، بسیاری از این ظرفیتهای بالقوه، تنها به دلیل نبود وامهای کوچک و تسهیلات خُرد، در مرز تلاشهای گذرا متوقف میشوند و نمیتوانند به کسبوکارهای رسمی و مستمر تبدیل گردند.
تجربه موفقیت در شهرهای همتراز، راهکار روشن و عملیاتی را پیش روی ما میگذارد: ضرورتِ ایجاد «صندوقهای قرضالحسنه کارآفرینی زنان».
این صندوقها، نه به عنوان نهادهای بزرگ و پیچیده، بلکه به عنوان محرکهای کوچک و هدفمند، میتوانند فرصت خوداشتغالی را برای زنان فراهم کنند.
شواهد نشان میدهد که حتی صندوقهایی با سرمایههای اولیه محدود، چنانچه با مدیریت صحیح و نگاهی استراتژیک هدایت شوند، میتوانند جانی تازه به اقتصاد محلی بدمند. چنین سازوکارهایی با فعالسازی زنجیرهایِ کسبوکارهای کوچک خانگی، نه تنها استقلال مالی زنان را تضمین میکنند، بلکه به تدریج، کل چرخه اقتصادی محلهها و شهر را به سوی شکوفایی و پایداری سوق میدهند.
ثبت دیدگاه