حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

پنجشنبه, ۱۰ خرداد , ۱۴۰۳ Thursday, 30 May , 2024 ساعت تعداد کل نوشته ها : 220 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 12 تعداد دیدگاهها : 2×
مغلطه‌ی «شبهِ‌علم»!
۳۰ مهر ۱۴۰۲ - ۱۰:۳۶
شناسه : 559
بازدید 282
3
مغلطه‌ی «شبهِ‌علم»! مقصر خودمانیم ، وقتی صاحب منصبی با شبه علم ، خواهان خروجی باب طبع و دلخواه خود است ، دیگر نباید دم از عدالت و انصاف باشد و مسلما اینان افرادی‌اند که استالینی درونی در خود نهفته دارند و هرگاه چنین کسانی به قدرتی رسیده‌اند تمامیّت‌خواهی‌های‌شان را در ریزترین ساحاتِ زندگی اعمال کرده‌اند
ارسال توسط : نویسنده : مه لقا سعیدی / سردبیر منبع : دیده بان ترشیز
پ
پ

سرمقاله : به قلم سردبیر مه لقا سعیدی 

مغلطه‌ی «شبهِ‌علم»!

به نقل از سردبیر نشریه دیده بان ترشیز مه لقا سعیدی  : وقتی علم کاری ، در کار نباشد ، بلبشویی می‌شود که امروز شاهدیم . اگر شاهد چیزی بودیم که در قلمرو اختیارات ما نبود ، اما اعتباری رو زیر سوال می برد ، قطعا بر سر دو راهی قرار می‌گیریم. اگر ابراز کنیم ، باتوجه به استبداد منصب نشین ، حتما ‌رفتار مان بدون بازخورد و مردود خواهد بود . پس راه دوم یعنی سر فرود آوردن در مقابل کاهن یا کاهنانی است که توهم دانستن دارند . اینان فقط فرمولاسیون بر هم زن هستند ، در صورتیکه  باید از ساحت دانستن و حرفه ای گری رفع ابهام کنند . این رفع ابهام با ابزارهایی مانند صداقت ، عدم حب و بغض ، عدم جبهه گیری و جبهه سازی حاصل می‌شود و قص علی هذا …

درعینِ‌حال آنچه را فقط در دایره‌ی دید و منش و روش شخصی قرار دهی (که البته قرار نمی‌گیرد) الزاماً باید به طیف هایی تیپا بزنی یا حق کشی و حق خوری کنی و این «شبهِ‌ عمل» و «مولّدِ رفتارهای فاسد» یا «رفتار فیک» در جامعه می‌شود ، زیرا به‌قولِ اینشتاین “علمِ کمّی‌انگارانه حذف‌کننده و خطرناک است‌.

مقصر خودمانیم ، وقتی صاحب منصبی با شبه علم ، خواهان خروجی باب طبع و دلخواه خود است ، دیگر نباید دم از عدالت و انصاف باشد و مسلما اینان افرادی‌اند که استالینی درونی در خود نهفته دارند و هرگاه چنین کسانی به قدرتی رسیده‌اند تمامیّت‌خواهی‌های‌شان را در ریزترین ساحاتِ زندگی اعمال کرده‌اند .

«سلامتِ کاری در یک مجموعه ، در واقع توسّطِ مسئول آن بخش ، زمانی به‌خطر می‌افتد، که مبنا دوستی و تعارفات است تا حرفه ای گری ، که نتیجه چیزی جز سقوط نیست به جای آنکه افراد و امور توسّطِ آن منصب دار ارتقا یابد. این شخصی سازیها دستِ‌کم واکنشِ تدافعی  در پی داشته ، باتوجه به عدم ایمنی فکری رفتار تهاجمیِ سایرِ جوامعِ فکری را علیهِ این سرکشی و گردن‌کلفتیِ صاحب منصب برمی‌انگیزانَد و عنوان ها  را لکّه‌دار و آلوده می‌کند .

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.