۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » فرهنگ و هنر
  • شناسه : 3188
  • ۲۵ شهریور ۱۳۹۸ - ۱۲:۰۰
  • 21 بازدید
  • ارسال توسط :

نقدی بر موازی سازی نهاد وکالت

به قلم: محمود ابراهیم قزوینی( حقوقدان) استقلال کانون های وکلا در ایران ریشه ای تاریخی دارد. هر چند که از سال۱۳۳۲ قمری و مطابق قانون اصول تشکیلات عدلیه ؛ وکلا پای به عرصه وجودی خود گذاشته بودند؛ اما در سال ۱۳۳۱ هجری شمسی و پس از فراز و نشیب های متعدد؛ لایحه استقلال کانون وکلا […]

به قلم: محمود ابراهیم قزوینی( حقوقدان)

استقلال کانون های وکلا در ایران ریشه ای تاریخی دارد. هر چند که از سال۱۳۳۲ قمری و مطابق قانون اصول تشکیلات عدلیه ؛ وکلا پای به عرصه وجودی خود گذاشته بودند؛ اما در سال ۱۳۳۱ هجری شمسی و پس از فراز و نشیب های متعدد؛ لایحه استقلال کانون وکلا در ۲۳ ماده تنظیم شد و در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۳۳۱ به کلیه محاکم ابلاغ شد.

استقلالی که هدفش چیزی جز تثبیت نهاد دفاع و تضمین دادرسی منصفانه برای مردم نیست. هر منطقی می پذیرد که نباید بازپرس ؛ دادستان؛ قاضی؛ و مجری احکام و وکیل از یک صنف و یک مرجع باشد.

خسران چنین تفکری عدالت قضایی را مخدوش می سازد. موازی سازی نهاد وکالت با هر عنوان و حتی با تصویب قانون؛ چیزی جز ذبح و نسیان عدالت قضایی نیست.

اصولا وکیل مستقل از مظاهر مردم سالاری در دنیای کنونی است و تقارن استقلال قاضی و استقلال وکیل لازمه وصول به عدالت قضایی خواهد بود.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*